Zeynep Ada Karadaş
Okula başlama yaşım gelmişti ve çok sevinçliydim. Oldum
olası okulu hep sevdim. Rengarenk sınıflar, resimli kitaplar, yeni arkadaşlar
ve güler yüzlü bir öğretmen… Okulum biraz uzaktı ama sorun yoktu çünkü babam da
aynı okulda öğretmendi. Her sabah onunla okula gitmek büyük bir keyifti benim
için. Masal gibi bir hayattı yaşadığım. Hani çizgi filmlere, hikâye kitaplarına
konu olabilecek bir hayat. Bir an önce okuyabilmek istiyordum, yazabilmek
istiyordum. Çok çaba sarf ediyordum ve babam da en büyük yardımcımdı. Öğrenci
olmak ne güzel bir şeymiş diye düşünürken birdenbire işler tersine dönmeye
başladı.
Oysa daha okumaya başlayacaktım, yazılar yazacaktım. Aileme
şiirler yazacaktım. Kendi masalımı kendim okuyacaktım. Ödevlerim bittikten
sonra elime bir kitap alıp hayal alemine dalacaktım. Hatta bahar geldiğinde
sınıfça gideceğimiz piknikleri düşünüyordum bazen ve düşündükçe okulu daha da
çok seviyordum. Hafta sonları çok sıkıcı geliyordu bana. Çoğu arkadaşımın
aksine keşke haftanın yedi günü okul olsa diye düşünüyordum ama işte her şey
birdenbire tersine döndü.
O zamanlar her şeyi anlayabilecek yaşta değildim. Sadece
ailemin söylediklerini hatırlıyorum: Bir süreliğine okullar tatil…
Bu bir süre hiç bitmedi. Önce başka sürelere ertelendi
ardından okul yerine dersleri tabletten ya da bilgisayardan dinleyebileceğimiz
söylendi. Sınıf yoktu, sıralar yoktu, öğretmenimiz sadece bir ekrandan
ibaretti. Normalde insanlar okul sıralarının rahatsızlığından bahseder ama ben
o sıralarda evdeki çalışma masamdan daha rahattım. Gün boyu evin içindeydim.
Evet, ailemle birlikte olmak da güzel bir duyguydu ancak ders, okulda
olmalıydı. Yatak odasında yemek yemek ne kadar abesse evden ders dinlemek de o
kadar abesti. Daha önceden birazcık cazip gelen ekran, artık çok sıkıcıydı.
Gözlerim yoruluyor, zihnim karışıyordu. Zoraki oynamak zorunda kaldığımız bir
oyun gibiydi her şey. Günler, haftalar böyle geçti. Bir dönemi böyle kapattık.
Evet, öğretmenimiz yeterince çaba sarf ediyordu fakat yine
de okul olmalıydı, okulun bahçesi olmalıydı, simit ve kraker kokan sınıflar
olmalıydı, sınıfta yaramazlık yapanlar olmalıydı, okulun girişinde bir nöbetçi
öğrenci olmalıydı, teneffüslerde okul bahçesi kuş ve çocuk sesleriyle
dolmalıydı…
Çok sevdiğim okulda ilk senemin böyle geçeceğini söyleseler
inanmazdım ama böyle geçti çünkü tüm dünyayı evlere kapatan salgının ilk senesi
benim okuldaki ilk seneme denk gelmişti.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder