YUSUF KEREM KÖSE
Hayatım yeşeriyor sayende
Suluyorum seni her gece
Bana biraz daha
Papatya veresin diye
Yoldan geçerken de
Okula giderken de
Görüyorum seni toprak dede
Her yerdesin bence
Veriyorum sana bir fidan
Bekliyorum yıllarca usanmadan
Ben yaşlanıyorum yavaş yavaş
Ve sen
Şahit oluyorsun yaşananlara
Belki büyütürsün binlerce ağaç
Görmüşsündür onlarca savaş
Ne olur toprak dede
Bizi bırakma susuz ve aç
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder