ZEYNEP ADA KARADAŞ
Bir büyüye kapılmış gibi
Beni çağırıyorlar raflardan kalın, kocaman kitaplar
Kimi yıllar önce basılmış ve annemden kalmış
Kimi yakın zaman önce yani yeni alınmış
Kitaplar, kitaplar kitaplar
Sanki hep beni konuşuyorlar
Şöyle diyorlar birbirlerine
Güya beni bu sene kurtaracaktı burdan
Altı ay geçti aradan
Geçmedi hiç yanımdan
Oysa ben de istiyorum her birini
Teker teker okumayı, bir kenara not tutmayı
Bir koltukta, bahçede, balkonda
Sayfalarda kaybolmayı
Fakat hayatım çok yoğun anlayın beni n’olur
Bir gün okuyacağım hepinizi sayfa sayfa
Kapanıp odamdan çıkmayacağım daha
Yine kitaplar alacağım, dizeceğim raflara
Şimdilik affedin beni kitaplar
Bekleyin az daha
Vakit şimdi çok dar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder