KEŞKE

 

ZEYNEP AKBULUT

Keşke bir duvar olsaydın

O zaman seni ne kadar

Sevdiğimi, özlediğimi

Asla unutamadığımı anlardın

Ya da bir kalem

Veya her şeyi silen bir silgi

Bile olamadın

Keşke olsaydın

İşte o zaman 

Beni anlardın

UMUT

ASYA ZOROĞLU

Yarını düşlüyoruz daha gelmeden

Olmayan bir görkem istiyoruz

Gün daha bitmedi

Yarın tek umudumuz

Çoktan bitmiş olması gereken

Bir savaşa giriyoruz

Tarih daha yazılmadı

Gelecek tek umudumuz

Gelecek 

Tek

Umudumuz 

TECRÜBE

Hayrettin Eymen Bulut

Dursa günler keşke

Saatler dursa her gece

Uyusak uyanmasak 

Günlerce, senelerce

Neden uyanmayalım bilir misin

Hiç hoş konuşmuyor hislerim

Tecrübesi belki de

Daha önce hissettiklerimin 

ZAMANIN ELİ

Zaman 

Çoğu zaman akıp gittiği söylenir

Zaman zaman

Geçmediği bilinir

Zaman aslında yekpare değil

Şimdiki zaman, gelecek zaman, geniş zaman

Veya

Geçecek zaman, unutulamayan zaman

Yaşanılan zaman, her zaman

Zaman geçiyor ya da geçmiyor

Neye göre, kime göre

Akıp gidiyor 

Ya da donup kalıyor

Neye 

Göre

Kime 

Göre 

Değiyor eli

Yaşama

Yaşadığıma 

Bakıyorum takvime bir de zamana

Biri durunca diğeri de duruyor

Zaman geçtikçe 

Savruluyor takvimlerden yapraklar

Kime göre

Neye

Göre 

BÜYÜDÜKÇE

Salih Taha Balta

Sabah kalktı yorgun argın

Görmüyordu çocukluktan doğuştan

Erindi

Gerindi

Aynası boşa duruyordu odasında

Yüzünü yıkamaya gitti

Çıktığında tarçınlı kurabiye kokusunu fark etti

Annesi her gün yapardı

Biliyordu

Bilmiyordu

Ne zaman göreceğini

Babasını ve annesini

Kardeşinin yüzünü hiç bilmiyordu

Görmüyordu dünyayı

Ama dünyanın da görülecek bir yer olmadığını

Büyüdükçe anlıyordu

İSTEKSİZ

Salih Taha Balta

Çatık kaşlısın

Sert bakışlısın

Hamuru dövüyorsun resmen

Madem bu mesleği istemiyordun

Neden yapıyorsun bu işi

İçerde odunlar tutuşuyor

Ben burada çöreğimi beklerken şimdi

İçim sana yanıyor

SAHİL

Üner Taha Aydemir

Sonsuz maviliğin ortasında
Pusulalardan, yıldızlardan kaçan
Sahipsiz bir sandalsın
Hiç kimsenin umurunda

Tüm duygularını bağlamış olsan da
Seni burada

Bırakıp ayrılana

Düşlerinde sönmeyen yangınla
Kendi kendinin kalabalığısın
Kimsesiz varlığınla

ISSIZ LİMAN

Üner Taha Aydemir

İlk defa

Belki de son defa

Bilemiyorum

Bir şeyler hissetmiştim

Bu köhne dünyada

Anlamadığım

Anlatamadığım

Günler güneşli bekliyor muydu

Acaba beni bu hayatta

Ölüler özgürdür

Kalanlarsa muamma

Burada olmadıysa da

Belki başka bir hayatta

Yarım kalan rüyalarda

Ya da vehmimin ıssız limanında