YAZ

 Ecem Ercins 

Kışın başkenti Sivas’ta yaşasam da

En sevdiğim mevsim yaz

Gezmeler yazın anlamlı

Filmler ve kitaplar yazın başka

Fakat kış

Büyük bir yokuş

Bir de sonbahar var kimilerinin çok sevdiği

Benim bir türlü ısınamadığım

Hatta usuldan üşümeye başladığım

Sonbahar 

Kışın habercisi

Belki de bu yüzden

Sevmiyorum kendisini

Yaz

Evet yaz

Sadece birkaç ay sürse de

Benim mevsimim yaz

Keşke uzun sürse biraz

Yeşillikler kaybolmasa

Olmasa her yer bembeyaz

GÖKYÜZÜ

 Elif Erva Ağar

Ne zaman daralsa içim

Bir gökyüzü ararım göğün yüzünde

Başımı kaldırırım bakarım

Bulutların içindeki kendime

Bazen bulutlar mutlu

Bazen kederli

Tıpkı benim gibi

Ne zaman daralsa içim

İçimi ararım gökyüzünde

Kendimi ararım

Ruhumu ararım

Varlığımı ve yokluğumu ararım

Her zaman bulamasam da aradığımı

Gökyüzüne bakarım

Bakarım

UZAKLARI ÖZLEMEK

Aden Mira Kartal

Eğer Anadolu’nun tam ortasında

Bozkırda yaşıyorsanız

Normaldir sevmeniz bir köpeği

Ya da kediyi

Hatta kuş denildiğinde

Kargayı

Ama ben burada

Oturup okyanus hayalleri kuruyorum

Ve en çok 

Balinaları seviyorum

Bir kez bile görmemiş olsam da

Bir okyanusa ayaklarım değsin istiyorum

Balinaları özlüyorum

Çok özlediğimde okyanusları ve balinaları

Kızılırmak’ın kenarına gidiyorum

Bir şişe içine notlar yazıp

Irmağa bırakıyorum

Bir gün ulaşır okyanusa belki diye

Bekliyorum 

Bekliyorum

ANAHTAR

 Kadir Üstündağ

Her kapının bir anahtarı var

Her anahtarın kapısı

Bazı kapılar içerden kilitli

Bazı kilitlerin üzerinde kalmış pası

Bir kilit var önümde 

Anahtarını bulamadığım

Durup durup karşıma çıkan bir kapı var 

Bir türlü eşiğini atlayamadığım

Kapılar ve kilitler

Kilitler ve kapılar

Galiba hayat bundan itibaren

Hep böyle geçecek

Kilitli kapılar bakalım

Ne zaman beni içine çekecek

BİR FEN DERSİ SORUNU

 Yusuf Ensar Güler 

Aslında çoğu fen konusu

Çok sıkıcı doğrusu

Fakat kara delikler çekti dikkatimi

Sadece dikkatimi değil 

Her şeyimi

Kendi içine çökmüş 

O da benim gibi

Diyorlar ki

Kara deliğe düşen hiçbir şey

Çıkamaz geri

Ben bir fen dersinde buraya düştüğümden beri

Çalışıyorum şimdi çıkmaya

Deli gibi

TUHAFLIK

Metehan Darıcı

Bilgisayarı açıyorum

Her şey İngilizce

Çarşıya çıkıyorum

Tabelalar İngilizce

Markete giriyorum

Ürünler İngilizce

Okula gidiyorum

Dört saat İngilizce

Yine de İngilizce konuşamıyorum

Alışveriş yapıyorum, oyun oynuyorum

Çarşıda geziyorum

Her yer İngilizce

Tarih dersini hatırlıyorum

Birinci Dünya Savaşı

İtilaf Devletlerine bakıyorum

Karşıma geliyor İngiltere 

Biz bunları her türlü yenmemiş miydik

Neden her yer İngilizce 

AKŞAM

Semih Yılmaz

Eğer akşam olmasaydı

Hepimiz bir sofrada oturamazdık

Babam işten gelemezdi mesela 

Akşam olmasa

Ben mahsur kalırdım okulda

Eğer akşam olmasaydı

Gece de gelmezdi ardından

Uykular yalan olurdu, rüyalar yalan

Hatta geçmezdi günler salıdan çarşambaya

Perşembeden cumaya

Eğer akşam olmasaydı

Anlamı olmazdı sabahın, öğlenin

Ve uzayan gecenin

Bence her şey akşama ayarlı

Ödevler, yemekler, buluşmalar, sohbetler

Bence her şey akşamda saklı

BAŞLAMADAN JÜBİLE

 

Ahmet Emir Koç

Sonunda şansım yaver gitmişti ve bir örümcek tarafından ısırılmayı başarmıştım. Gariban örümcek kendini öldüreceğimi zannedip yalvaran gözlerle bana bakmıştı ama ben onu öldürmek yerine eğilip öpmüştüm ve şöyle demiştim:
-Teşekkür ederim güzel örümcek. Senin ömrün boyunca tüm bakımların artık bana ait. İstediğin yere istediğin büyüklükte ağ yapabilirsin.
Örümcek şaşırmış ve bir süre sonra ani hareketlerle uzaklaşmıştı bende. Onun uzaklaşmasını izledikten sonra artık süper güçlerimi deneyebilirdim. Balkona çıktım ve karşı binaya doğru kolumu uzatarak ağ fırlatmaya çalıştım fakat bir türlü olmuyordu. Belki de henüz bu yeteneğim yüklenme aşamasındaydı. Bir süre sonra annem içerden seslendi:
-Akşam yemeği hazır…
Tıpkı Örümcek Adam gibi koştum, yuvarlandım ve masanın dibine çömeldim:
-Kahraman oğlun geldi anne, dedim.
Annem bir şey anlamadı söylediklerimden. Zaten anlamasını da beklemiyordum. Annem gayet sakin:
-Yine mi arkadaşlarınla süper kahraman oyunları oynadın, dedi.
-Bu kez olay bambaşka anneciğim, bu bir oyun değil. Yeteneklerime sen de inanamayacaksın diyerek kolumu tavana doğru uzatmaya başladım. Bir, iki, üç denemeden sonra annem kolumdaki böcek ısırığını fark etti ve kolumdan tutarak beni ilkyardım dolabına doğru sürüklemeye başladı.
Direnmem nafileydi. Önce bir güzel dezenfekte etti ısırık bölgesini ve ardından da krem sürdü.
Ben çaresiz izliyordum onun müdahalesini. Bütün yeteneklerimin aşama aşama silindiğini hissediyordum. Üzülerek anneme baktım:
-Anne, dünya senin yüzünden bir kahramandan oldu.
Annem anlamıyordu.
Örümcek, duvarın kenarından sessizce bizi izlemeye devam ediyordu, galiba gülüyordu.