KAPI

 Zeynep Ada Karadaş

Kimileri başka dünyalar görmek için

Büyük masraflar eder

Ama ben

Bulunduğum yerden

Giderim bambaşka dünyalara

Kimsenin bilmediği diyarlara

Bazen hüzünlenirim 

Bazen neşelenirim

Sayfalar arasında

Bir buket çiçek mi deseniz bana

Birkaç kitap mı

Kitapları isterim hiç düşünmeden

Vardır kokusu çünkü onların da 

Tıpkı kitaplar gibi işler insanın kalbine

İçinize çekince

Bir yerlerde rastlayınca 

Daha önceden okuduğum bir kitabı

Rastlamış gibi oluyorum

Eski bir dosta

Kitaplar beni taşısa da başka dünyalara

Kahramanları sanki hep aramızda

Bazen rastlıyorum günün herhangi bir vaktinde

Otobüste, markette, parkta onlara

Kitap, en iyi arkadaştır derler

İnanıyorum ben buna

Üstelik benden hiçbir şey istemezler

Sayfalarında gezinmemden başka

İnsanlar hep son zamanlarda

Yalnızlıktan şikayetçi

Varıp da bir kitabın kapısını

Hiç çalmamışlar ki

SESSİZ ADA

 Zeynep Ada Karadaş

Yalnızlık gibi bir derdim hiç olmadı. Ben, gittiğim her yere mutlaka bir arkadaşımla giderim. Yemekte, çayda, parkta, sınıfta, trende hep onunla beraberim. Üstelik hiç şikayetçi değilim. O da değil bundan eminim. Zaten benden beklediği bir şey yok ki… Bana yük olduğu da yok. Ben sorarsam o konuşur, ben susarsam o da susar. Onunla konuşmak bambaşka dünyalara seyahat etmektir. Onunla dertleşmek tarihin çok eski zamanlarına gitmektir. Bazen hüzünlü bir penceredir onun yüzü bazen neşeli bir söğüt ağacı. Sohbete başlamak yürümek gibidir sessiz bir parkta. Bana bütün tecrübelerini anlatır, hayatın sırrını fısıldar bazen. Yeni yeni insanlarla da tanıştırdığı olur. Onun benimle tanıştırdığı insanlar da tıpkı onun gibidir. Bana zararı dokunmaz, korku vermez bu insanları tanımak bana. Aksine dünyamı zenginleştirirler, hayatı güzelleştirirler. 

Arkadaşım benim için bazen bir sığınak. Dünyanın kötülüğünden, insanların zalimliğinden bir kaçış. Bir ada benim için arkadaşım. Yalnızca onun ve benim bulunduğum bir ada. Normalde dağları, ağaçları, dereleri olur adanın benim adam kelimelerle kurulu ve sayfalarla çevrili. İki kapağın arasında benim arkadaşım ve hep yanımda. Evet, kitap benim en sadık arkadaşım. 

Çiçekçe

 Belinay Çoşkun

Kimi sevginin dilidir

Kimi baştanbaşa güzelliktir

Kimi saflığın temsilcisi

Kimi sadakatin şiiri

Onlar olmasaydı şayet

Kelimeler yetmezdi anlatmaya

Her zaman her şeyi

Mesela bir sevgiyi

Benim renkli bahçemdir onlar

En güzel düşüm

En sevdiğim uğraşım

Ve sevgili dert ortağım

Onlara sığınırım bittiğinde kelimeler

Güzel şeyler düşünmek için

Bazen onlara bahsederim

Tüm iyiliklerden

Her renk farklı bir çiçek

Her çiçek farklı bir duygu

Her çiçek ayrı bir dil 

Ve ben biliyorum bunu

Benim çiçeğim doğada

Mor bir lavanta

CANIM ARKADAŞIM

Belinay Coşkun

                Zeynep Ada Karadaş için...

Sınıfın en sessiz çiçeği

Benim biricik arkadaşım

Seninle tanırım gerçeği

Benim biricik arkadaşım

Sen olmazsan sınıf bomboş

Varlığın ne kadar da hoş

Ne olur bu teneffüste

Benimle oyna ve koş

İyi ki bu sınıftasın

Sen olmasan ne yaparım

Kalır tüm şiirler yarım

Benim canım arkadaşım

OKULUN ANLAMI

Zeynep Ada Karadaş

                                        Belinay Coşkun için...

Senin dünyan çok değişik

Üstelik heyecanlısın

Öğrenmenin arzusuyla

Hemen coşar canlanırsın

Heveslisin öğrenmeye

Ve bir şeyler bitirmeye

Elinde hep kâğıt kalem

Çabucak yazayım diye

Çok uzaktan geliyorsun

Hiç bıkmadan usanmadan

Yalnız bırakmadın beni

Bir gün bile yorulmadan

Hep yanımda olmalısın

Gelip beni bulmalısın

Okulumun tek anlamı

Galiba sen olmalısın 

SU

 Metehan Akkaya

Her şeyi temizleyen sensin

İçimizi serinleten

Ağaçları yeşerten

Bir rahmet olup gökten inen

Ya da yerin altında sessiz ilerleyen

Sensin

 

Sen susun

Senin olduğun yerde

Herkes sussun

Ve birbirine 

Su sunsun

Sebatkâr

Üner Taha Aydemir

Ayaz vakti

Cehennem kadar soğuk

Sofradaki çatal sesleri

Kulağında şakıyor

Yelkovanın iniltisi 

Kafiyelerini sarıp sarmalıyorsun

Saklıyorsun paslı ihtiyar dolabına

Körelmiş makaslar erişemesin

Varlığını dahi bilemesin

Kabullenirsin

Bazen fedakârlık gerektiğini 

Zamanla öğrenirsin

Cennetin bile 

Önce ölümü istediğini bilmelisin

MEKTUBA MEKTUP

Semih Yılmaz

Ne bir mektup yazdım şimdiye kadar

Ne de bir mektup aldım

Oturdum ve mektuba 

Bir mektup yazmayı kararlaştırdım

Sevgili Mektup,

Sen ayrıldıktan sonra aramızdan

Her şey ayrıldı aslında

Bitti ayrılıklar, özlemler

Veda etti sözcükler anlamlarına

Sen olmayınca dünyamızda

Saklanacak, ezberlenecek cümleler kalmadı

Üstelik postacılar bile

Yerini artık kargolara bıraktı

Sen olmayınca zarflar köşeye atıldı

Pulların değerini yitirdi

Senin hayatta yokluğun

Her şeyi bitirdi.