Semih Yılmaz
Her gün bitiminde
Bir kaleye sığınır gibi
Koşuyorum nefes nefese
Özlüyorum evimi
Ne kadar güzel vakit geçirsem de okulda
Parkta, çarşıda
İnsanın bir evinin olması
Çok başka
Eve dönerken anlıyorum
Evsiz insanların hâlini
Evi olmayan çocukların
Gidecek bir yeri olmayanların
Bakışlarındaki çaresizliği
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder