Kerim Yuvacı
Her zamanki gibi yine canı sıkkındı. Hayattan bezmiş, hiçbir şeyden zevk almıyordu. İzin günündeydi ama çalıştığı günlere bu kadar karamsar başlamıyordu. Yataktan kalktığı anda eli telefonuna gitti hiç kimseden mesaj gelmemişti. Halbuki dün onun doğum günüydü. İnsanlar onu düşünmese de o herkesin doğum gününü kutlamaya özen gösteriyordu.
Belki moralim yerine gelir, dışarı gezmeye çıkayım diye içinden geçirdi. Gezmeye şehrin en bilindik parkına gidecekti. İstemsiz bir şekilde de olsa arabasına bindi. Tıpkı her şey de olduğu gibi işler yine tersine işliyordu. Trafikte zaman geçmiyor üstüne üslük korna sesleri havada uçuşuyordu. Morali düzelsin diye dışarı çıkmıştı fakat kaoslu ortam, moralini daha da bozmuştu.
Güç bela parka ulaştı. Park her zamankinden daha sessizdi. Bu durum hoşuna gitti , çünkü çevresindeki sesler başını şişirmişti. Parkın böyle sessiz olmasının nedeni çalışma saatleri içerisinde gitmiş olmasıydı. Parkta sadece yaşlı amcalar ve spor yapan teyzeler vardı. Temiz bir bank buldu hemen piknik sepetindeki yiyecekleri çıkarmayı düşündü. Sepeti açtığında birde ne görsün! Dalgınlıkla yiyeceklerin olduğu çanta yerine aynı renkte içerisinde tamir malzemelerinin olduğu çantayı almıştı. Birden “Nasıl olur, o kadar yol geldim sonucu bu mu!” Kendisine çok kızdı. “Neyse” dedi.
Bir şekilde zaman geçirmeliydi. Yanında uzamış olan çimleri alet çantasındaki çim makasıyla budamayı düşündü. Hem halka bir yararı olacaktı hem de zaman geçirecekti. Biraz etrafa bakındıktan sonra çimleri budamaya başladı. Çimler o kadar uzamıştı ki içerisinde fidanlar kaybolmuştu. İş nihayet bitti. İş sonunda bir koca torba çöp çıktı. İşi bitirdiği anda yanına bir kedi geldi. İncelediğinde ayağında kocaman bir yara vardı. Hiç ummadığı bir şekilde kediyi sahiplenmeye karar verdi.
Güne binbir dertle başlamıştı ama sahiplendiği kedi onun tüm moralini yerine getirdi. O andan itibaren kedi artık onun en yakın arkadaşıydı.
Artık işten gelince sosyal medyada zaman geçirmek yerine kedisi ile ilgileniyordu. İşten eve geldiğinde tüm yorgunluğunu alıyordu. Kedi adeta ona ilaç gibi gelmişti. Kedi deyip geçme bazen bir hayvan bile insanın moralini düzeltebiliyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder