SONSUZLUK YURDU

Salih Taha Balta

Bir istediğim olmadı kimseden

İstek nedir bilmedim ki ben

Dünya bana bir oyundu

Şimdi neredeyim ben

Dediler bana anlamadın mı

Bir götürdüler beni

Gittim bilmeden nereye gittiğimi

Meğer sonsuzluk yurduymuş

Bütün yolların sonu

MEVLİT KANDİLİ

Salih Taha Balta

Gecenin karanlığında parladı bir nur

Aydınlandı her taraf sabah gibi

Bir mucize ki Allah’ın nimeti

Geldi yine her zaman olduğu gibi

Mevlit Kandili

O gecede yıkıldı putlar yüz üstü

Söndü ateşler 

Bilmedi insanlar, niye?

Her yerde müjdelenmişti onun gelişi

Söyledi İbrahim 

Son Peygamber, diye

Mevlit gecesi 

İnsanların en güzelinin

Dünyaya gelişi 

Ve son buluşu karanlıkların

Doğuşu

Bitmeyecek büyük nurun

AY SELAMI

Mehmet Çınar Köksal

Gün batıyor

Ay selamı, güneş sefası ile

Bitirdiğini sanıyor günü

Aslında yeni başlıyor

İşte benim günüm 

Giriyorum odama

Çıkmıyorum bir daha

Yazıyorum gün batınca

Pencereden dışarıya bakarken

Dökülüyor dudaklarımdan istemsizce sözcükler

Ay selamı, güneş sefası ile

Gün batıyor

SÖZCÜKLER

Utku Kerim Genç

1. Bölüm

Ahmet ve Mehmet, 7. sınıf öğrencisiydi ve bir sonraki dersleri Türkçeydi. Türkçe Öğretmeni, o gün herkesin sözlük getirmesini istemişti. Nihayet ders başladı. Ders başlayınca Öğretmen,”spor” sözcüğünü söyledi ve öğrencilerin sözlükten bu sözcüğü bulmalarını istedi. Sözlüğü taramaya başlayan çocuklar bir süre uğraştı fakat garip bir şeyler vardı. Bir öğretmene, bir de sözlüğe baktılar. O anda gördüklerine inanamadılar. “Spor” sözcüğü sözlükte yoktu. “Spor” sözcüğü yerinden ayrılmış başka başka sayfalarda geziyor ve diğer sözcükleri de ayaklandırıyordu. Büyük bir karmaşa vardı sözlükte. 

Sözlükteki sözcükler, “M” harfinin bulunduğu sayfayı kendilerine başkent seçmişlerdi. “M” harfinin içinde sözcükler bir konsey oluşturmuştu ve kendilerine “spor” kelimesini Başkan olarak seçmişlerdi. Ekonomi Bakanı, “para” sözcüğüydü. Eğitim Bakanı ise “kitap” sözcüğüydü. Sağlık Bakanlığına bu konsey, “doktor” sözcüğünü getirmişti. Sayfalar arasında büyük bir göç başlamıştı. Göçün adı Sözcükler Göçü’ydü. Onlar için çağ açıp çağ kapatan bir olaydı bu göç. Sözcükler heyecanla ders zilinin çalmasını bekliyorlardı. 

Zil çalınca sözcükler, sözlüğün Ahmet’in çantasından düşmesini sağladı ve ardından sözcükler birer ikişer kaçmaya başladı. Beş aylık bir karmaşadan sonra tüm sözcükler, kendilerine yeni bir yer bulmuştu. Terk edilmiş bir fabrikaydı burası. Sözcükler, bu fabrikayı çalıştırmanın yollarını arıyorlardı. “Spor” sözcüğü ABC harflerini görevlendirmişti, birilerini bulmaları gerekiyordu fabrikayı çalıştırmak için. Buldukları kişiyle fabrikayı çalıştırmak için izin alacaklardı.

Bir çözüm aramak amacıyla yola çıkan ABC, tam bir ay sonra geri döndü ve yanlarında Mustafa adlı birini getirmişlerdi. “Spor” sözcüğü Mustafa’nın da bulunduğu bir toplantı düzenledi. Mustafa’nın valiliğe giderek izin alması kararlaştırıldı. Mustafa ayın gün yola çıktı. Yeniden sözcüklerin yanına geldikten sonra dedi ki:

-İzin aldım. On gün sonra sertifikamız çıkacak. 

Fabrika açılmıştı ve buraya Mega Sözcük Fabrikası adını verdiler. Fabrika açıldığında yalnızca beş çalışan vardı ama büyüyeceklerine emindiler. Ayda elli sözlük, kırk bin sözcük üretiyorlardı ve bir de satış mağazaları vardı ama Türkçeyle ilgilenenler dışında kimse ilgilenmiyordu üretimleriyle. Bu aşamadan sonra sözcüklerin aklına yeni bir şey geldi: Kelime Aromalı Dondurma.  Hemen bir de pastane açtılar ve kelimeli pasta, kek ve dondurma satışına başladılar. Aynı zamanda diğer işletmelerinin de reklamlarını yapıyorlardı fakat çalışanların maaşı ödenemiyordu. Satışlar tavan yapmaya başlamıştı ve tüm ülkeye şubeler açmışlardı. 

Ülke artık eğitim alanında refah çağını yaşıyordu ve her şeyi sözcüklere borçlulardı. Herkes sözcüklerin önemini biliyordu ve onlar adına ülkede bir Sözcük adında bir şehir kuruldu. Bu şehir çok gelişti. M harfi sözcüklerin başkenti değildi, yeni başkent Sözcük şehriydi. 

BİSKÜVİ AŞKI

 

ADEN MİRA KARTAL

Bisküvi olmayınca çantamda

Hayat biraz boş ve anlamsız

Bisküvi hayatın çantaya sığabilen

Küçücük manası belki de abartısız

Her bisküvi değil elbette bahsettiğim

Üzümlü bisküvi benim favorim

Diğerleri alınmasınlar ama

Yaşayabilirim günlerce

Onlar olmadan da 

Bisküvi yalnızca benim değil

Kuşların da en sevdiği yiyecek

Onlara bütün bütün vermiyorum tabi

Sadece kırık olanları veriyorum

Geçtiğim yollarda kuşlar

Beni bisküvilerimden bilecek

Bir gün çok zengin olursam

Bir üzümlü bisküvi fabrikası kuracağım

Götürüp köy okullarına

Çocuklara ücretsiz dağıtacağım

Bir de edebiyat öğretmenimin

Dolabına bırakacağım

SESSİZLİK

 

AYŞEGÜL YILDIZ

Benim için böylesine değerli olduğunu

Sen beni bırakıp gidince anladım

Yokluğunun ne büyük eksiklik olduğunu

Senin yokluğunda yaşadım

Kıymetini bilmezdim, artık biliyorum

Sen olmadan kimseye bir şeyler diyemiyorum

Markete gitsem, konuşamıyorum

Sınıfta susuyorum

Umarım tez vakitte yeniden dönersin

Çünkü sensiz yaşamak

Büyük bir azapmış

Umarım yeniden bana gelirsin

Sesim

Sevgili sesim

Beni bırakıp nereye gittin

SIRDAŞ

İSMET ÇINAR ALTUNTAŞ 

Sen benim hafızamın yarısı

Seninle bitiyor karmaşa, telaş

Sen olmasan şayet

Hayat

Bitmek bilmeyen bir savaş

Sen varsan yanımda

Can sıkıntısı yok bana

Döküyorum içimi olabildiğince özgür

Nasıl olsa kimseye söylemiyorsun

Benim sana söylediklerimi

Hayallerimi, düşlerimi

Sen benim hayatımın yarısı

Sen yapraklarında kaybolduğum mavi defter

Sen benim çocukluğumun silinmeyecek anısı

Sana daha neler anlatacağım, neler

GÜZEL AYNAM

YUSUF KEREM ACAR 

Doğrudur seni yanımdan ayırmadığım

Yalnız seni değil küçük arkadaşlarını da

Yani renkli olan ve açtıkça azalan

Döktükçe içimdekileri sana

Renkleri kaybolan

İnce arkadaşlarını da

Doğrudur seninle geçirdiğim bazı zamanlarımı

Sensin bana en yakın arkadaş

Sen benim aynamsın 

Düşlerimi seyrettiğim

Güzelim

Güzelim resim defterim